Një mustak gjigant, plot 2.92 metra i gjatë, është kapur në një rezervuar në Poloni nga një peshkatar gjerman dhe partneri i tij holandez. Peshku u kap gjatë një turneu ndërkombëtar peshkimi në qytetin Rybnik, në jug të Polonisë, ku morën pjesë rreth 150 peshkatarë nga vende të ndryshme të Europës.
34-vjeçari Oliver Schäfer nga Gjermania perëndimore, po merrte pjesë në garë së bashku me holandezin Kevin Cremers. Dyshja kishte udhëtuar posaçërisht për këtë aktivitet, i zhvilluar më 10 dhe 11 tetor.
Schäfer e kuptoi se kishte të bënte me një peshk të pazakontë sapo ndjeu forcën që vinte nga ana tjetër e fillit. Për kapjen, ata përdorën një shkop të posaçëm për mustakë të mëdhenj dhe një karrem artificial prej silikoni.
Përpjekja për ta nxjerrë peshkun zgjati më shumë se 30 minuta. Ndërsa Schäfer luftonte për ta mbajtur nën kontroll, partneri i tij drejtonte varkën kundër erës. Pasi u nxor në breg, gjyqtarët e turneut matën peshkun dhe konfirmuan gjatësinë prej 292 centimetrash. Në përputhje me rregullat e garës, mustaku u rikthye më pas në liqen.
Schäfer shpjegoi për gazetën gjermane Bild se peshqit vendosen mbi një pëlhurë gjatë matjes, në mënyrë që të mos dëmtohet shtresa mbrojtëse e mukusit që mbulon trupin e tyre.
Megjithëse kapja ishte e jashtëzakonshme, ajo nuk mjaftoi për t’u dhënë fitoren dy peshkatarëve, pasi renditja përcaktohej nga pikët e grumbulluara gjatë garës. Schäfer dhe Cremers përfunduan në vendin e dytë, me 28.930 pikë.
Sipas Agjencisë Federale Gjermane për Ruajtjen e Natyrës, mustaku europian është peshku më i madh vendas i ujërave të ëmbla në kontinent. Ai mund të arrijë deri në tre metra gjatësi dhe të peshojë deri në 150 kilogramë.
Ky lloj peshku dallohet për trupin pa luspa, kokën e gjerë dhe gjashtë mustaqet ndijore, të cilat e ndihmojnë të orientohet në ujëra të turbullta. Ushqehet kryesisht me peshq, por ekzemplarët më të mëdhenj mund të gjuajnë herë pas here edhe shpendë të vegjël ujorë ose gjitarë.
Mustaku është përzgjedhur si “Peshku i Vitit 2026” nga shoqata e peshkatarëve, Agjencia Federale Gjermane për Ruajtjen e Natyrës dhe Shoqata e Ihtiologjisë.
Fillimisht, kjo specie gjendej kryesisht në pellgjet e lumenjve Danub dhe Rhein. Megjithatë, programet e hedhjes së peshqve në ujëra, të nisura që në shekullin XIX, si dhe lidhjet mes lumenjve përmes kanaleve, kanë mundësuar përhapjen e saj në shumë habitate të tjera.
